معلم
يُؤتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاء وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ
(خدا) دانش و حکمت را به هر کس بخواهد (و شايسته بداند) مىدهد؛ و به هر کس دانش داده شود، خير فراوانى داده شده است. و جز خردمندان، (اين حقايق را درک نمىکنند، و) متذکر نمىگردند.
وعده خداوند بوده تا به آنانکه بخواهد «حکمت» ببخشد . و چه زیباست آنگاه که این بخشش بوسیله افرادی مسمی به «معلم » انجام می شود . و فضل خدا چند برابر شامل این وجودهای خدائی می شود که ابتدا به آنها حکمت می دهد و سپس آنها را برای نشر آن برمی گزیند . هرچند نمی توان از آنانکه بحق و بعشق رسالت استادی را به عهده گرفتند و با انتخاب معلمی عمر زیبایشان را به عطر آموزش و لطف استادی ، برای همگان وقف عزت و آگاهی و سربلندی کردند ، به قدرش ، قدر دانی کرد اما ، مجالی است مغتنم تا بوسه بر دستان خوش غیرتشان نهیم و دعا کنیم خداوند ذوالجلال ، به جلالش بر عزت و جلالشان بیافزاید و همواره در این مسیر پیامبر گونه با سلامت و صلابت ، زندگی پر برکت ، زیبنده عمر عزیزشان باشد .
