سیر عجیبی است :
مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ
ما شما را از آن ( زمين) آفريديم؛
وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ
و در آن بازمىگردانيم؛
وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى
و بار ديگر (در قيامت) شما را از آن بيرون مىآوريم!(طه-55)
....................................
یک آیه است که تنها به جمله دومش به شدت ایمان داریم . برگشتن به خاک را همه باور داریم و
وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُّنِيرًا (احزاب-46)
«و تو را دعوتکننده بسوى خدا به فرمان او قرار داديم، و چراغى روشنىبخش!»
***
دعوت به سوی الله ، دعوت به توحید است ، پرهیز از هر چه خدائیی که در تصور آید ، هر نوع ستایش و مدح که فاعلش را تصویر و هویت بندگی بخشد ، و باز ساخت نگرش به خلقت از ساختهای غلط ، چه ساخت دیروزین که خدا را دارای شریک می دانست و یا او را در اشیاء منعکس و متبلور می کرد و نیز در احشام . و چه آن ساخت فکری که متاثر از نظریه تکامل و نیز بیگ بنگ یا همان انفجار بزرگ است . اینها همه و
اینکه خداوند در قرآن با انسان سخن می گوید موضوع بسیار مهمی است . وقتی اندکی در افرینش جهان فکر میکنیم و اینکه خداوند خالق چنین نظام هستی می باشد و بر میگردیم به اینکه ما انسان هستیم و خداوند از آفرینش ما چه هدفی داشته و امروز ما در کجای آن هدف قرار داریم ، لحظه ای در خود فرو می رویم ، شاید متحیر ما کجا و هدف از خلقت کجا ؟
در این پست آیاتی از سوره آل عمران تقدیم می شود که در آن تلاش برای انجام عمل خوب و توبه از گناه سفارش شده و وعده مغفرت و بهشت و دوری غم و اندوه داده شده است .
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ (133)
و شتاب کنيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتى که وسعت آن، آسمانها و زمين است؛ و براى پرهيزگاران آماده شده است.
