«  غیاثیّه،صریر عشق و دانش »

آرام باش

لااقل با دیدن عکسم کمی آرام باش

یک کمی فارغ ازین گنجینه آلام باش

اندکی بر چشم پر عشقم نگاه خویش دوز

محو این معنای چون خورشید و بی ایهام باش

بشکن آن افسردگی صورت و اندوه دل

فارغ از ترس و فشارو غصه های خام باش

سر به زانو تا بکی خواهی نشستن نازنین ؟

قامت خود راست کن ، سرو خوش پدرام باش

یک نگاهی کن به چشمانی که می جوید تورا

 برق چشمانش ببین و غرق آن پیغام باش

برق چشمش سر دهد پیغام خوش بختی و عشق

خوش به حالت نازنین ، مجنون این ایام باش

خاطرات خسته را خواهی که از سر واکنی

دل به دریا زن بیا نوزاد این هنگام باش

ور که از یاران بی دل ، بی دل و رنجیده ای 

در کنار آصف اما ،خوشدل و خوش نام باش

........................................................................................

1391/8/11 - زاهدان